توضیحات
داستان عطر
ماس برشز یکی از دوازده عطرِ نخستین لانچ Private Blend در ۲۰۰۷ است — سیپریِ گیاهی با ابسولوی موم زنبور، نه فقط «خزه» در عنوان. وبزین سنتد سالاماندر توضیح میدهد «برش» (Brèches) در فرانسه به کندوی عسل/«شانهٔ کهنه» اشاره دارد، نه شلوار انگلیسی؛ پس نام به موم و خزهٔ سیپری گره میخورد. بعدها متوقف شد و در بازار ثانویه کمیاب است. این مدخل همان ماس برشز ۲۰۰۷ است — نه فوژر دآرژان و نه امبر ابسولوتِ همدوره.
عطرساز
عطرساز Stephen Nilsen (PerfumeMaster؛ بازخوردهای Basenotes هم او را میآورند). نتهای رسمی نقلشده در Basenotes/نمونهفروشیها: چوب، ادویهٔ گرم، ابسولوی موم زنبور، مریمگلی کلاری مراکش، ترخون مجار، رزماری کرس، لابدانوم، پچولی و بنزوئین. فراگرانتیکا فشردهتر: موم زنبور، مریمگلی، رزماری، ترخون، پچولی، سدر و بنزوئین. PerfumeMaster هرم را مریمگلی/رزماری/ترخون / موم و ادویه و سدر / استیرکس، لابدانوم، خزه و پچولی مینویسد. تفاوت با فوژر دآرژان: اینجا مومـگیاهـعسل است نه آکیگالاوودـکومارین؛ با امبر ابسولوت فقط پایهٔ رزینی مشترک است، نه بمب بخور.
حس و حال
حس ماس برشز گیاهیـآروماتیک، مومیـعسلی و در پایان سیپریـبالزامیک است؛ مثل رزماری و ترخون خردشده روی موم کندو — نه فوژر نقرهای و نه عنبر گوتیک. مناسب روز تا عصر، فصل معتدل تا خنک و کسانی که عسلِ غیرشیرین با سبزی میخواهند. فضای لانچ اولیهٔ ۲۰۰۷؛ متوقف و خاصپسند.
مسیر رایحه
آغاز: مریمگلی کلاری، رزماری و ترخون — سبز، معطر و کمی تلخ. قلب: ابسولوی موم زنبور با ادویه و سدر — مومی، عسلیـموممانند و چوبی. پایان: لابدانوم، پچولی، بنزوئین و خزه که رایحه را گرم، بالزامیک و سیپری نگه میدارند.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.