توضیحات
داستان عطر
بوا دز ایل («چوب جزایر») ۱۹۲۶ اثر ارنست بو است — نخستین عطر چوبیِ زنانهٔ خانۀ شانل به روایت برند، نه آلدهیدِ شمارۀ ۵، نه سفیدگلیِ گاردنیا و نه آلدهیدـتوبهرزِ شمارۀ ۲۲. ویکیپدیا و متن کلاسیک: صندل، وتیور، تونکا، وانیل، ایلانگ، ایریس، گشنیز، رز، یاس و آلدهید. خاطرات کنستانتین وریگین (نقل در فراگرانتیکا ۲۰۲۶): بو هنگام ساخت گفته الهام او «ملکۀ پیک» چایکوفسکی بوده؛ پایۀ چوبهای اگزوتیک چسبناک بود و باید درخشش آغاز را با مواد سبکتر میساخت. کافکائسک: بازآفرینی در لاکسکلوسیف با ژاک پلژ نزدیک به اصل، در حالی که صندل میسور کمیاب شده. فید ۱۰۰۶ همان خط لاکسکلوسیف (برچسب سال ۲۰۰۷ در دیتابیس برای نسخۀ معاصر). این مدخل بوا دز ایل است — نه اکستره/پارفوم جدا و نه پاریسـادینبروی جونایپری.
عطرساز
عطرساز ارنست بو (۱۹۲۶؛ بازآفرینیهای بعدی هانری روبر و ژاک پلژ در خط لاکسکلوسیف). هرم فراگرانتیکا ۱۰۰۶: آلدهید، گشنیز، نرولی، هلو، برگاموت و ماندارین / ایلانگایلانگ، ایریس، ریشۀ اوریس، یاس، رز، یاس بنفش و موگه / صندل، کهربا، بنزوئین، تونکا، اوپوپوناکس، وانیل، مشک و وتیور. ویکی: صندلمحور بهعنوان اولین چوبیِ زنانه. مقالۀ صدمین سال: در ادوپرفیوم معاصر ایلانگ طلایی و هلوی مخملی برجستهتر و صندل خامهایتر است. تفاوت با شمارۀ ۲۲: اینجا صندلـآلدهیدـایلانگِ جنگلی است نه آلدهیدـتوبهرزـوانیلِ White Look؛ با گاردنیا فقط سفیدگلیِ قلب میتواند مشترک باشد — آنجا آکورد گاردنیاـنارگیل است نه چوب جزایر.
حس و حال
حس بوا دز ایل آلدهیدیـهلوییِ گرم، ایلانگـایریسـیاسی و در پایان صندلـتونکاـوانیلیِ خامهای است؛ مثل قدم در جنگل پاییزیِ جزایر دوردست — نه کهربای ونیزِ لاو و نه صابونِ گاردنیا. مناسب پاییز و زمستان، روز تا عصر و کسانی که چوبیترینِ کلاسیکِ شانل را میخواهند. فضای ۱۹۲۶؛ لاکسکلوسیف معاصر.
مسیر رایحه
آغاز: آلدهید با گشنیز، نرولی، هلو، برگاموت و ماندارین — درخشان، کمی ادویهای و میوهایِ پوستی. قلب: ایلانگایلانگ با ایریس، اوریس، یاس، رز، یاس بنفش و موگه — گلیـپودری روی چوب. پایان: صندل با کهربا، بنزوئین، تونکا، اوپوپوناکس، وانیل، مشک و وتیور که رد را گرم، خامهای و جنگلی نگه میدارد.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.